To miejsce jest częścią trasy opisanej w zeszycie:

Staniszów II
Otwórz za pomocą Map Google

Ze Skalnej Ściany wracamy na szlak i kierujemy się nim w lewo, ku szczytowi Grodnej (506 m n.p.m.). Już w 1806 r. docenił to miejsce ówczesny właściciel Staniszowa książę Heinrich XXXVIII von Reuss, który włączając górę w obręb swego parku, kazał wybudować tu punkt widokowy na wzór gotyckiego zameczku. Obiekt z wieżą widokową i przylegającą do niej salą rycerską z witrażami powstawał jednak znacznie dłużej i został ukończony ponad 30 lat później. Nie pełnił roli sztucznych ruin, mających podkreślić romantyczny charakter staniszowskiego parku. Służył jako zameczek myśliwski o neogotyckim charakterze, a chadzano tu chętnie dla pięknych widoków.

 

Ciekawostki

Ponoć książę von Reuss zapragnął swojego „zamku” na Grodnej z… zazdrości. Solą w oku miała mu być rodowa siedziba Schaffgotschów na zamku Chojnik, wspaniale widocznym z Grodnej, sięgającym swymi korzeniami XIV w. Powierzchowne badania archeologiczne, jakie w latach 80. XX w. przeprowadzono w okolicy Grodnej, wskazują jednak, że zazdrość owa mogła być bezzasadna. Znalezione na miejscu ułamki naczyń każą sądzić, że już w późnym średniowieczu na szczycie istniała jakaś forma osadnictwa.

 

 

Z wieży Zamku na Grodnej rozpościerają się wspaniałe widoki nie tylko na zamek Chojnik, ale całe Karkonosze ze Śnieżką, Góry Izerskie z Wysokim Kamieniem, Góry Kaczawskie, Góry Sokole i Rudawy Janowickie ze Skalnikiem. Publiczność chętnie je podziwiała, a dla obsługi gości na Zamku osadzono stróża, określanego w źródłach jako Wäreter albo Kastellan, w żadnych zapisach bowiem nie ma jego imienia. Za wstęp na wieżę pobierał on opłatę ustaloną na 10 fenigów. Teoretycznie…

 

Wyzwanie

 

 

Czas na opowieść – Sprawy administracyjne